dostun attığı gül bile bizi incitti, canımızı acıtır

ENEL HAKK .DOST"TAN ATILAN BİR GÜL DOST"TU DERİN"DEN YARALAR.


Hallac-ı Mansur, cezbe ve sekir halinde söylediği ve mazur bulunduğu Ene’l-Hak cümlesi yüzünden idama mahkûm edilir.

Onu asılacağı meydana getirdiklerinde etrafta mahşerî bir kalabalık vardır.

Hallac-ı Mansur darağacını görünce güler ve kalabalık arasında gördüğü dostu Şibli’den seccade isteyerek iki rek’at namaz kılar.

Ardından şöyle duâ eder: “Allah ım burada senin dinin uğruna gayrete düşüp ben...i öldürmek için toplananların suçlarını affet.”

Bu esnada kalabalık içinden özellikle düşmanları, fırsat bu fırsat diye Hallac-ı Mansur’a taşlar atarlar.

Hallac-ı Mansur bunlara ah bile demez hatta tebessüm eder, ama dostu Şibli ağlayarak kırmızı bir gül atınca.

Hallac-ı Mansur inler ve şöyle der: “Taş atanlar avam takımı, bilmiyorlar, halden anlamazlar.

Onların taşı bizi incitmez ama halden anlayan bir dostun attığı gül bile bizi incitti, canımızı acıtır.”