Hüznüme değer veren yok…

Allahım yetmiyor bu ben bana…

Ben bana yetemiyorum…

İşte bir kere daha Düşmüşüm derde, kanıyorum..

Çarelere inat çaresiz kaldım.

Sen kapına getirmek için tüm kapıları kapatırsın, değil mi?

Kapındayım..

Karanlıkta.. Yarda.. Yarada.. Tek başıma.. Nefessiz..

Elim tutmuyor, gözüm görmüyor, kalbim kırık.

Sen içimin içini bilensin…

İçim mi kötü? : (

Ya Rahman!….

O kadar mı kirlendi yüreğim, sevemiyorum..

Samimiyetime inanılmıyor..

Hüznüme değer veren yok…

Ne olur beni kendisine zulmedenlerden etme..

Ne olur beni nefsine uyanlardan etme…

Hem dünyada, hem ukbada yalvarırım rezil ve perişan etme!…
.
Âmin..

[Linkleri sadece kayıtlı üyeler görebilir. Kayıt olmak için tıklayın]