Cahiliyeden kalma ruhumda
Binlerce Ebu Lehep doğmakta.
İsyanlara gebe umutlarım
Kini solumakta.
Günahlara bezenmiş sözcüklerim
Hep inkarda.
Oysa hicret vardı yolunda!
Uğrunda cihat!
Seni sevmek vardı Ey Nebi!
Sana layık olmak.

Öldürmeliyim bendeki Ebu Lehep'i
Huzur çağında sevgi doğmalı,
İnanç...
Besmeleyle yıkanmalı sözcüklerim,
İhlasla arınmalı.
Belki yüzüm olur o vakit
Seni sevmeye,
Sana bakmaya utanmam belki.

Sana layık olamadım,
Olamadık.
Neler çekmiştin oysa!
Kırılmıştı dişin Uhud'da,
Taif'te taşlamalar...
Kanlar akmıştı ayaklarından.
Dikenler serilmişti yollarına.
Dava islam davasıydı,
Dava kardeşlik davasıydı...

Çok düşkündün ümmetine,
Biz bağlanamadık sünnetine.
Eyvahlar bana!
Eyvahlar bize!

''Benim şefaatim ,
Ümmetimden büyük günahları olanlara.''
Buyurmuşsun Ey nebi!
Günahkarım,
Yanmam lazım ateşler içinde,
Üşümeliyim sıcağında ağustosun.
Sense şefaatim
Büyük günahkarlara diyorsun .
Bu ne büyük şefkattir Ey Nebi!
Bu ne büyük sevgi ümmete!

Şimdi,
Çarmıha gerildi isyanlarım,
Tövbeyle arındı günahlarım
Binlercesini yakıp da pişmanlığın
Sevdanla,
Asr-ı Saadet'i yaşamaktayım.

'O'na layık olamamanın acizliğiyle...