TEKAYAĞIYLA SAVAŞA KATILIP ŞEHİT OLAN SAHABE

Benî Seleme kabilesi eşrâfından Amr bin Cemûh'un (r.a.), bir ayağı topaldı. Kendisinin arslan gibi dört oğlu, Peygamber Efendimiz'le (s.a.v.) birlikte savaşlara katılırlardı. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) Uhud Harbine çıkacağı sırada Amr b. Cemuh (r.a.) da sefere katılmak istemiş, oğullarına Beni de sefere çıkarın! demişti. Oğulları ise Sen cihadla mükellef değilsin! Allâhü Teâlâ seni mazeretli saydı. İşte bizler Peygamber Efendimiz'le (s.a.v.) birlikte gidiyoruz! dediler. Onlara Siz benim Bedir harbine katılmama engel oldunuz! Uhud'a katılmama da engel olmayınız! Siz, Bedir günü benim cennete girmeme engel oldunuz! Vallahi, ben (bugün) sağ kalsam dahi, muhakkak, (bir gün şehit olup) cennete gireceğim! dedi. Sonra, hanımına da Bak hele! Cennete gidilirken, ben sizin yanınızda oturup duracağım ha! diyerek, hemen kalkanını aldı ve Ey Allâh'ım! Beni aileme geri çevirme! diyerek dua ettikten sonra, Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) yanına geldi.

Oğullarım beni Medine'de bırakmak istiyorlar, seninle birlikte harbe katılmaktan men ediyorlar! Vallahi, ben şu topallığımla cennete ayak basmayı arzuluyorum! dedi. Peygamber Efendimiz (s.a.v.); İyi ama Allâhü Teâlâ seni mazur görmüştür. Sana cihad farz değildir. buyurdu. Amr b. Cemuh (r.a.)

Yâ Resûlallah! Sen benim Allah yolunda ölünceye kadar savaşarak şehit olup cennette şu topal ayağımla yürümemi uygun görmez misin? dedi. Peygamber Efendimiz (s.a.v.);

Evet, uygun görürüm! buyurdu ve Amr b. Cemuh'un (r.a.) oğullarına da;

Sizin ona engel olmanız gerekmez. Umulur ki, Allah onu şehitlikle nasiplendirir! buyurdu.

Oğullarından biriyle beraber şehit oldu. Peygamber Efendimiz (s.a.v.); Varlığım kudretinde bulunan Allâh'a yemin ederim ki; onu cennette topallayarak yürürken gördüm! buyurmuştur.