Dünya Sevgisi
Şunu bil ki, dünyanın ve onun sonucu ahirette görülecek bir sürü kötü işlerden oluşan lezzet ve şehvetlerle insanı çepe çevre sarması, ihtiyacının dışında tatlı yağlı yiyecekler yiyerek midesini bozan kimseye benzer. Bu kimse, bozulan midesi ve içindeki pis koku yüzünden perişan olacağını anlar; onları dışarı atarken gördüğü manzaradan ve pis kokudan rahatsız olur. Yediği şeylerin lezzetinin gidip bozulan midesi yüzünden geride kalan bu kötü hâline pişman olur.
Aynı şekilde, her ne zaman insan, bu dünyanın lezzetlerine dalar ve sonra onların aslı kendisine gözükünce, sonu çok zor olur. Bu kimse, ruhu bedenden ayrılırken, bir çok malı, altını, gümüşü, cevheri, hizmetçileri, bağları ve bostanları olup onları terk eden kimse gibi sıkıntı çeker. Böyle bir kimsenin ruhu çıkarken çektiği acı, çok az bir malı olan kimseden daha zor olur. Şu bir gerçek ki onun çektiği acı ve ızdırap, ölümle bitmeyip daha da çoğalır. Çünkü, kalbi saran dünya sevgisi kalbin sıfatı olmuştur; kalp ise ölmez ve o sıfat üzere kalır.
86