Ey örtüsü namusumuzun perdesi olan müslüman kadını!

Ey örtüsü namusumuzun perdesi olan müslüman kadını!

Senin yüzündeki nur iman kandilimizin sermayesidir.

Yaratılışındaki safvet; Hak'tan bize rahmettir

dinimizin kuvveti ümmetimizin varlık esasıdır.

Evladımız sütten kesilir kesilmezona kelime-i tevhidi ilk öğreten sensin.

Senin muhabbetinbizim halimizifikrimizisözümüzüişimizi tanzim eder.

Ey dini nimetlerin kendisine emanet edildiği İSLAM kadını!

Hak dinin kor ateşisenin nefesinden alev almıştır.

Bu asır iki yüzlüdürhilekardır;dışı süslüdür ancakiçi kokuşmuştur.

Bu asrın haramileri din yolundaki kervanların yolunu keser.

Bu asrın basireti kördür; hakkı tanımaz.

Ancak insanlıktan çıkmış kişiler bu asrın nefsani zincirlerine teslim olabilirler.

Asrın gözünüihtiras ve kan bürümüştür;acımasız bakar.

Kirpikleri adeta pençe kesilmiştir eline geçirdiğini kendine ram eder.

Bu asrın tuzağına düşen kişikendisini hür sanır.

Asrın elinden zehir içmiştirde hala kendini diri zanneder.

Toplum fidanının Âb-ı hayatı sensin

Ümmetin emanetini koruyan muhafız sensin.

Fıtratındaki ulvi hasletleri aklınla keşfet.

Hazret-i Fatıma senin için bir nümunedirondan gözünü ve gönlünü ayırma.

Ta kisenin dalında bir hüsüeyin meyvesi versin; gülistan eski mevsimi getirsin.

Muhammed İKBAL