Kullarımdan hakkıyla şükreden azdır .(Sebe

Hz. Ömer mescitte bir adamın ağlayarak sürekli şöyle dua ettiğini işitir: “Allah’ım beni kalilerden, yani az olanlardan eyle.” Bu dua büyük halifenin dikkatini çeker. Bir gün adamın yanına çöker ve dostum senin bu kelimen dikkatimi çekti, ne demektir “beni az olanlardan eyle?” diye sorar.

Adam der ki: Efendim Yüce Allah Kuran da “Kullarımdan (hakkıyla) şükreden azdır” (Sebe, 34/13) buyurur. Ben işte bu az olan gruptan olmuş olmayı ümit ediyorum. Bu sözleri dikkatle dinleyen Hz. Ömer (r.a) ayağa kalkar ,gözyaşlarini tutamaz ,ve kendi kendine şöyle fısıldar: “Herkes bu işi anlamış ileri gitmiş de benden başka anlamayan kalmamış.”

Hepimizin ortak problemi budur aslında. Dilimizle Allah’ın yanındayız, ama kalbimizde başkasına ram oluyoruz. Günde kaç defa O yüce yaratıcıyı hatırlıyoruz. O’nun emirlerine muhalif davrandığımızda kaç defa vicdan sızısı hissediyoruz. Biz O’nu sevdiğimiz için günde kaç defa zulümden, zalim olmaktan kaçınıyoruz. Günde kaç defa affedici oluyoruz.

Derler ki Hz. Rabia gecede bin rekát namaz kılarmış. Bir gün sormuşlar, neden bu kadar ibadet ediyorsun? Hz. Rabia cevap vermiş: “Peygamberimiz Yüce Allah’ın huzurunda benim gibi bir kuldan ümmetinden birinden ötürü mahcup olmasın diye.”