+ Cevap Ver
2 sonuçtan 1 ile 2 arası

Çocuklarda Parmak Emme Davranışı

 Çocuklara özel Katagorisinde ve  Çocuk psikolojisi Forumunda Bulunan  Çocuklarda Parmak Emme Davranışı Konusunu Görüntülemektesiniz.=>Çocuklarda Parmak Emme Davranışı Parmak emme, normal çocuklarda herhangi bir pisko-patolojik etken olmaksızın 3-4 yaşlarına kadar görülen bir olgudur.Bebeklerin çoğu başparmaklarını ya da diğer parmaklarını emerler. Zararsız bir davranış olan parmak emmeye hemen bebeklerin tümünde rastlanmasının en önde gelen nedeni,yeni doğan bebeklerin parmak emmeyi daha anne rahminde, (uterus) öğrenmiş bulunmaları ...

  1. #1
    Moderator
    Üyelik tarihi
    Jan 2010
    Mesajlar
    2.938
    Tecrübe Puanı
    12

    Standart Çocuklarda Parmak Emme Davranışı

    Çocuklarda Parmak Emme Davranışı

    Parmak emme, normal çocuklarda herhangi bir pisko-patolojik etken
    olmaksızın 3-4 yaşlarına kadar görülen bir olgudur.Bebeklerin çoğu
    başparmaklarını ya da diğer parmaklarını emerler. Zararsız bir davranış
    olan parmak emmeye hemen bebeklerin tümünde rastlanmasının en önde
    gelen nedeni,yeni doğan bebeklerin parmak emmeyi daha anne rahminde,
    (uterus) öğrenmiş bulunmaları ve doğuştan sahip oldukları en güçlü
    reflekslerden birinin emme refleksi olmasıdır. Nitekim ender olarak
    yeni doğan bazı bebeklerin parmak ya da bileklerinde görülen
    kabarcıklar bunun bir sonucu olmaktadır.

    Annelerin büyük bir çoğunluğu parmak emmenin açlıktan kaynaklandığını
    düşünürler.Oysa bu emme %50´den %85´lere varan yüksek bir oranda
    beslenmeye bağlı olmayan yaygın bir davranış niteliğinde görülür.1 yaş
    çocuklarının hemen yarısı parmaklarını emerler.9 ayda itibaren uykuyla
    parmak emme arasında yakın bir ilişkinin olduğu, uykusu gelen bebeğin
    parmağını ağzına götürdüğü görülür. Çocuğu parmak emmeden vazgeçirmek
    üzere yapılan çabalar, 3 yaşına kadar çocuk tarafından dirençle
    karşılanır. Bazı bebekler yeni dişlerinin çıkması ,bazıları da zorlukla
    karşılaştıklarında utanma ve sıkılma belirtisi olarak parmaklarını
    emerler.



    Genellikle 18. ay dolaylarında sıklaşan parmak emmenin 4 yaşına doğru
    kaybolması beklenir. Araştırmalar en geç 5-6 yaşlarında sona erdiği
    takdirde parmak emmenin zararının olmadığını,ancak süregelmesi halinde
    dişlerde deformasyona neden olabileceğini kanıtlamıştır.

    Alt ıslatmada olduğu gibi, sürekli parmak emme alışkanlığı da psikolojik
    sorun ve gerginliklerin bir sonucu olarak gelişebilir. Ebeveynler
    parmağını emen çocukların çene kemikleri ve dişleri üzerinde ki
    etkilerini düşünerek endişeye kapılabilir. Parmak emmenin alt ve üst
    dişleri geri ittiği doğrudur. Parmak emmenin dişleri ne kadar etkilediği
    parmak emme süresine ve en önemlisi parmağın ağızda ki duruşuna
    bağlıdır. Süt dişlerinde oluşan bu değişiklik 6 yaşından sonra çıkan
    asıl dişleri etkilemediği işaret etmektedir.


    Emme fonksiyonu yeni doğmuş çocuklarda çok kuvvetlidir. Ancak parmak
    emme ve dil emme alışkanlıkları ilk 1.5 sene normal olmakla birlikte 2
    yaşın sonunda kaybolur. Ancak parmak emme, emzik emme alışkanlığı devam
    edecek olursa henüz gelişmekte olan kas ve kemik yapıları üzerine
    basınç uygulayarak dişlerin yer değiştirmesine yol açar.



    Bu durumda üst ön dişler öne alt ön dişler ise geriye doğru eğilir ve
    alt ve üst ön dişler arasında açıklık meydana gelir. Alışkanlık
    bırakılırsa bu açıklık kapanır ancak 3.5 yaşından sonra kalıcılık artar.
    Parmak emme alışkanlığı gece uyurken de devam ederse daha etkili olur
    ve bunun sonucunda üst çenede darlık (V şeklinde bir çene kavsi)
    meydana gelir.

    Parmak emme alışkanlığı karşısında anne babanın yapacağı en sağlıklı yaklaşım nedir?

    Olayı telaşa kapılmadan sabırla karşılamak ve sürekli ilgilenmekten
    kaçınarak, çocuğa bu alışkanlığın bebekçe bir davranış olduğunu,
    başkalarını gözüne hoş görünmeyeceğini basit bir dille anlatmaktır.

    Aile içinde sürekli aynı alışkanlığı konu edilerek dikkatleri çocuk
    üzerine çekmek, bu nedenle telaşa ve gerginliği girmek ve çözüm amacıyla
    çocuğu sürekli eleştirmek yanlış anne baba davranışları arasında
    sayılır. Okul yaşında parmağını emme çocuk, öğretmenin uyarısı, anne
    babasının eleştirisi, hatta arkadaşlarını alaylarını karşın bu
    alışkanlığını sürdürür. Bu durumda çocuğa yapılan olumlu tavsiye ve
    açıklamalarla psikolojik açıdan uyumunun sağlanması, sorunu ortadan
    kalkmasına neden olabilir. Burada önemli olan, bir gerileme (regression)
    belirtisi sayılan bu alışkanlığı oluşturan etkenlerin ana baba
    tarafından keşfedilerek ortadan kaldırılması.



    Örneğin,yeni bir kardeşin doğumu,çocukta bu tür bir alışkanlığın
    başlamasına neden olabilir.Cıvıldayan, emekleyen, parmak emip tırnak
    yemeye başlayan çocuk, bu tür bebekleşme hareketleriyle kaybettiği
    ilgiyi kazanma savaşımına girer. Daha önce de belirttiğimiz gibi,
    kardeşin doğumundan önce çocuğun hazırlanması, kardeşin varlığına karşın
    çocuğun statüsünün devam edeceği ve onun yerinin ayrı olduğu konusunda
    çocuğun ikna edilmesi, kardeşin yardıma muhtaç bir yakını olması
    nedeniyle elbirliğiyle ona bakma gereğine çocuğun inandırılması ondaki
    gerginliği azaltır. Böylelikle bu gerginlikten kaynaklanan alışkanlıklar
    da zamanla kaybolur. Alt ıslatma benzerliği nedeniyle parmak emme de
    yaşla azalır. Bu konuda da yine özellikle ilk çocukluk döneminde
    tedaviden kaçınılmalıdır. Okul öncesi dönemindeki parmak emme ya da alt
    ıslatma durumunda gereksiz telaş yerine, olayın temelinde anne babanın
    da etkisi bulunduğu düşünülerek uzmanlarca sabırlı ve sürekli bazı
    eğitimsel önlemler uygulanmalıdır.

    Parmak emmenin giderilmesi için alınacak önlemler;

    Anne ve babaya parmak emmenin ilk dönemlerde zararsız bir faaliyet
    olduğu açıkça anlatılmalıdır. Parmak emmenin biraz önce değindiğimiz
    gibi diş deformasyonlarına sebep olmadığı, bir hastalık mahiyetinde
    olmadığı açıkça anlatılmalıdır. Çünkü buna inanan anne, baba ve aile
    büyükleri ömür boyu sürecek bu kötü alışkanlıktan çocuklarını
    vazgeçirmek için çok şiddetli tedbirlere başvururlar. Hatta çocukların
    parmaklarına acı biberler sürenler, dayak atanlar, ellerini kollarını
    arkadan bağlayanlar, eline parmaklarına iğne batırıp onlara
    unutamayacakları acı verecek cezalar uygularlar.

  2. #2
    Moderator
    Üyelik tarihi
    Jan 2010
    Mesajlar
    2.938
    Tecrübe Puanı
    12

    Standart

    Bu durumda üst ön dişler öne alt ön dişler ise geriye doğru eğilir ve alt ve üst ön dişler arasında açıklık meydana gelir. Alışkanlık bırakılırsa bu açıklık kapanır ancak 3.5 yaşından sonra kalıcılık artar. Parmak emme alışkanlığı gece uyurken de devam ederse daha etkili olur ve bunun sonucunda üst çenede darlık (V şeklinde bir çene kavsi) meydana gelir.

    Parmak emme alışkanlığı karşısında anne babanın yapacağı en sağlıklı yaklaşım nedir?
    Olayı telaşa kapılmadan sabırla karşılamak ve sürekli ilgilenmekten kaçınarak, çocuğa bu alışkanlığın bebekçe bir davranış olduğunu, başkalarını gözüne hoş görünmeyeceğini basit bir dille anlatmaktır.

    Aile içinde sürekli aynı alışkanlığı konu edilerek dikkatleri çocuk üzerine çekmek, bu nedenle telaşa ve gerginliği girmek ve çözüm amacıyla çocuğu sürekli eleştirmek yanlış anne baba davranışları arasında sayılır. Okul yaşında parmağını emme çocuk, öğretmenin uyarısı, anne babasının eleştirisi, hatta arkadaşlarını alaylarını karşın bu alışkanlığını sürdürür. Bu durumda çocuğa yapılan olumlu tavsiye ve açıklamalarla psikolojik açıdan uyumunun sağlanması, sorunu ortadan kalkmasına neden olabilir. Burada önemli olan, bir gerileme (regression) belirtisi sayılan bu alışkanlığı oluşturan etkenlerin ana baba tarafından keşfedilerek ortadan kaldırılması.

    Örneğin,yeni bir kardeşin doğumu,çocukta bu tür bir alışkanlığın başlamasına neden olabilir.Cıvıldayan, emekleyen, parmak emip tırnak yemeye başlayan çocuk, bu tür bebekleşme hareketleriyle kaybettiği ilgiyi kazanma savaşımına girer. Daha önce de belirttiğimiz gibi, kardeşin doğumundan önce çocuğun hazırlanması, kardeşin varlığına karşın çocuğun statüsünün devam edeceği ve onun yerinin ayrı olduğu konusunda çocuğun ikna edilmesi, kardeşin yardıma muhtaç bir yakını olması nedeniyle elbirliğiyle ona bakma gereğine çocuğun inandırılması ondaki gerginliği azaltır. Böylelikle bu gerginlikten kaynaklanan alışkanlıklar da zamanla kaybolur. Alt ıslatma benzerliği nedeniyle parmak emme de yaşla azalır. Bu konuda da yine özellikle ilk çocukluk döneminde tedaviden kaçınılmalıdır. Okul öncesi dönemindeki parmak emme ya da alt ıslatma durumunda gereksiz telaş yerine, olayın temelinde anne babanın da etkisi bulunduğu düşünülerek uzmanlarca sabırlı ve sürekli bazı eğitimsel önlemler uygulanmalıdır.

    Parmak emmenin giderilmesi için alınacak önlemler;

    Anne ve babaya parmak emmenin ilk dönemlerde zararsız bir faaliyet olduğu açıkça anlatılmalıdır. Parmak emmenin biraz önce değindiğimiz gibi diş deformasyonlarına sebep olmadığı, bir hastalık mahiyetinde olmadığı açıkça anlatılmalıdır. Çünkü buna inanan anne, baba ve aile büyükleri ömür boyu sürecek bu kötü alışkanlıktan çocuklarını vazgeçirmek için çok şiddetli tedbirlere başvururlar. Hatta çocukların parmaklarına acı biberler sürenler, dayak atanlar, ellerini kollarını arkadan bağlayanlar, eline parmaklarına iğne batırıp onlara unutamayacakları acı verecek cezalar uygularlar.

    Bu tenkitler, azarlamalar, dayak atmalar, parmağa acı sürmeler çocukta olumsuzluğun yükselmesine neden olabilir. Anne babayı rahatsız etmek için bir davranış olarak kalmasını pekiştirebilir.

    Parmak emme kendi başına çocuklukta ve sonradan uyumu etkileyen bir alışkanlık değildir. Özel bir düzeltici tedbir almayı da gerektirmez. Ancak parmak emmeye başlayan veya bunu alışkanlık haline getirmiş çocuklara bu alışkanlıkları terk etmeleri için uygun olmayan tedbirlerin, cezaların uygulanması sonucu bir çok uyum ve duyusal problemlerin ortaya çıkmasının nedeni olabilir. Basit bir alışkanlığı terk ettirmek için uygulanan metotlar durumla ilgisi olmayan yeni ve kronik bazı uyum bozukluklarına sebep olabilir. Küçük yaşlarda çocuklar uygun şekilde beslenmelidir. Gıda ve anne sütünün kalitesi yanında çocuğun gıda verilirken tutumuna özel bir
    yer ve önem vermek gerekir. Çocuk gerek anne memesinden ve gerekse biberonla beslenirken annenin göğsüne onun sıcaklığını duyacak şekilde yaklaştırılmalıdır. Bir taraftan çocuğa gıdası veya meme verilirken diğer taraftan anne çocuğa gözlerinden sıcak sevgi akıtmalıdır. Çocuğun gevşek tutulması,hırpalanarak, azarlanarak gıda verilmesi büyük bir anlam taşımaz, haysiyet sahibi bir gence al zıkkımlan diye yiyecek vermenin yaptığı etkiyi yapar. Uygar insanların köpekleri beslerken yaptığı içtenliği insan yavrusundan esirgerler. Uygun şekilde beslenme bu problemin ortaya çıkmasında en büyük engel teşkil eder.

    Belki çocuk parmak emme veya lastik meme emmeden özel bir haz duyabilir. Bu hiçbir zaman zararlı bir alışkanlık değildir. Normal davranışlar ve ilişkiler yoluyla bu alışkanlık 1 yaşının sonunda terk edilebilir.

    Eğer çocuk yürümeye başladıktan veya 1 yaşından sonrada bunu yapıyor yani parmağını emiyorsa bu çocuğun fazla yorgun, rahatsız, mutsuz, sıkıntılı, üzüntülü olduğunun belirtisidir. Çocuğun durumunun incelenmesi düzeltici tedbirlerin yalnız bir belirti olan parmak üzerinde değil bütün durumu düzeltmeye yöneltilmesi gerekir.

    Çünkü parmak emmenin asıl nedenleri ortadan kalkmadıkça çocuk parmak emmeye devam edecektir. Çocuğa uygun dinlenme, geniş ve çeşitli faaliyet olanakları, oyun
    ortamları meşgul olmak için olanaklar sağlanmalıdır.

    Anne babanın uygun olmayan davranışları düzeltilmelidir.
    Çocuklara bu alışkanlığından dolayı şiddet hareketleri uygulanmamalı ve çocuk batıl fikirlerle korkutulmamalıdır.

    Mükafat vaadi, çocuğun bunu terk etme arzusunu ve gücünü harekete getirecek, çeşitli tedbirler çocuğu harekete getirerek çocuğun bunu bırakmasını sağlayabilir. Çocuk parmağını ağzına götürdüğü zaman uyarıcılık yapacak zararsız acı mayi sürülmesi ve geceleri hatta gerekiyorsa gündüz çocuğa eldiven takılması, alışkanlığı sona erdirmesi için iyi bir hatırlatıcı olabilir. Çocuğa bilhassa kendi kendini kontrol etmek için, isterse bu alışkanlığı terk edeceği inancını kazandırmak, alışkanlığı yenmek için iyi bir hatırlatıcı olabilir.

    Çocuk 4-5 yaşlarına geldiğinde parmağını emmeye devam ediyorsa kendisine telkinlerde bulunmak faydalı olabilir. Çocuğa bu yaptığının çocukça bir davranış olduğu başkalarının gözüne hoş görünmediği onun anlayabileceği bir dille anlatılır. Çocuklar bu yaşlarda genellikle büyük bir insan gibi olmaya, ebeveyni taklit etmeye özenir. Çoğu zaman onlar gibi davranır. Ebeveyn çocuğun bu durumunu çok iyi değerlendirmelidir. Kendilerinin parmak emmediklerini, çünkü bu durumun pek hoş olmadığını söylemeleri çoğu zaman etkili olabilir.

    Çocuğun erken memeden kesilmesinin karamsar, sadist geç memeden kesilmesininse güvenli ve iyimser bir kişilik geliştirdiği görülmektedir.

    PSİKOLOG_HİPNOTERAPİST
    ASIM EREN

+ Cevap Ver

Benzer Konular

  1. Bebeklerde parmak emme
    By Hacer in forum Çocuk Eğitimi
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj: 02-28-2013, 08:42 PM
  2. Çocuklarda Isırma Davranışı
    By Furkan in forum Çocuk psikolojisi
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj: 08-10-2011, 03:36 AM
  3. Çocuklarda Parmak Emme
    By BeRkCaN in forum Çocuk Eğitimi
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj: 07-17-2010, 12:44 PM
  4. Çocuklarda Çalma Davranışı
    By DeMir in forum Çocuk psikolojisi
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj: 02-16-2010, 03:29 AM
  5. Çocuklarda Parmak Emme
    By DeMir in forum Çocuk Eğitimi
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj: 02-16-2010, 03:25 AM

Bu Konudaki Etiketler

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Mesaj Yazma Yetkiniz Var
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •  
^

Search Engine Optimization by vBSEO 3.6.1

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 303 304 305 306 307 308 309 310 311 312 313 314 315 316 317 318 319 320 321 322 323 324 325 326 327 328 329 330 331 332 333 334 335 336 337 338 339 340 341 342 343 344 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 355 356 357 358 359 360 361 362 363 364 365 366 367 368 369 370 371 372 373 374 375 376 377 378 379