Süfyan-ı Sevri hazretleri anlatır:

Kâbe yi tavaf ederken, her adımda salevat okuyan birini gördüm. Ona (Sen gerekli duaları

bırakıp hep salevat okuyorsun. Her yerde okunacak dua var) dedim. (Sen kimsin?) dedi.

Ben de kendimi tanıttım. (Sen avamdan değilsin, âlimsin, sana anlatayım) diyerek başladı:

Babamla Beytullaha gitmek üzere yola çıkmıştık. Yolda babam hastalandı. Onu tedavi

etmek için epey uğraştıysam da babam vefat etti. Baktım, ölünce yüzü karardı. Yüzünü

kapattım. Yanında uyuya kalmışım. Rüyamda öyle bir zat gördüm ki, ondan daha güzel

yüzlü hiç kimse görmemiştim. Çok güzel kokuyordu. Babamın yanına geldi. Yüzündeki

örtüyü kaldırıp elini babamın yüzüne sürdü. Babamın siyah yüzü nurlandı, bembeyaz oldu.

Bu zata kim olduğunu sorunca, (Ben Resulullahım. Baban, ömrünü boşa harcadı. Fakat bana

çok salevat okurdu, şimdi sıkıntıda olduğunu bildirdiler, kendisi de benden yardım istedi.

Çok salevat okuyan mümine ben elbette yardım ederim) buyurdu. Uyanınca babamın

yüzünün bembeyaz olduğunu gördüm. İşte bu yüzden her yerde Peygamber efendimize çok

salevat okuyorum


Allahumme salli alâ seyyidina Muhammedin ve alâ âli seyyidina Muhammed

Allahumme salli alâ seyyidina Muhammedin ve alâ âli seyyidina Muhammed

Allahumme salli alâ seyyidina Muhammedin ve alâ âli seyyidina Muhammed