Acısıyla, tatlısıyla yaşıyoruz

Yaratıcının bize emanet olarak verdiği ruhta ve bedende...

Dünya hâli…

Her doğan gün, yepyeni olaylar karşılıyor bizi.

koşturuyoruz gün boyu.

Dertler, acılar bizi yaralıyor derinden.

gözyaşlarımıza hâkim olamıyoruz.

bir mutluluk haberiyle yüreğimiz; sevinçle çarpıyor.

İçimiz içimize sığmıyor.

Sevinç ve mutluluğumuzu başkalarıyla da paylaşmak istiyoruz.

Bütün bu duyguları yalnızca içimizde değil,

çevremizle, sevdiklerimizle birlikte yaşıyoruz.

Acıların paylaştıkça azaldığını,

sevinç ve mutlulukların paylaşılması hâlinde artacağını da biliyoruz.

Ne var ki bunu bilmemize rağmen,

paylaşmayı yeterince gerçekleştiremiyoruz.

Duygularımızı paylaşmaktan kaçınıyoruz. Neden?

Kıskanıyor muyuz birbirimizi yoksa?

paylaşmamızın bizi huzur ve mutluluğa taşıyacağına inanmıyor muyuz?


Ş.K.