Velhasılıki bitmek için ne gemi gerek nede tufana.Nuh Rabbine şöyle yalvardı: Rabbim ben bittim, yardımıma sen yet..

Bunun üzerine biz de göğün kapılarını ardına kadar açıp (denizi) boca

ettik!” (54:10-11)

İnsan ne ki/ İnsan biter. Gerçekten bitmek ve “Bittim” demek kusur değil,

bilakis meziyet.
Bir hak ediş.Denizde gemi yapmak neyse ne de, karada gemi yapmak zor
zenaat.
.Herkes dalgasına bakarken, dalgalarda batanların imdadına yetişmek için
nöbet tutmak, karada gemi yapmaktır.
Çivisi çıkmış, ipten kazıktan halas olmuş ihtiyar dünyanın çivisini çakmak,
ipe kazığa bağlamak için uykusunu yitirmek, karada gemi yapmaktır,diyordu
bir bilen..

EVET, EVET BİTMEK;

“Bittim” demeyi hak edecek kadar koşan,
soluğu tükenene kadar durmayan, varını yoğunu ortaya koyup “İşte,hepsi bu!” diyen kaç fani var şu dar-ı dünyada

Evet bizler toprağın bağrına tohum gibi düştükten sonra ,
tıpkı anne karnındaki cansız cesetlerin hayata mazhar olmaları gibi, birgün gelecek ölmemek üzere birkez daha dirilmeye inananlarsak /vicdanı bozulmamış hangi insana ;yok olmakmı istersin yoksa çile ile ile de olsa sonsuz bir hayat ile bitmeye mi adaysın diye sorsak/ herbiri inanıyorum ki ruhundaki o sesi dinler ve sonsuzluğu istedğini itiraf edecektir..


Bitmek böyle birşey işte/
bunca nimete rahmete boğulmuşken ,bunlar hiç olmamış gibi dirilmemek üzere yokluğa mahkum olmayı reddedip ,Hani Rasululahın sözü ile Ağlamayan gözden sana sığınırım dediği gibi /kavuşmak için ağlamak /kavuşmuş olmaktan dolayı ağlamak /işte bitmek bu gözyaşlarının içinde şeytanın hilelerinden sakınıp ,Onun rızası için akıtılan damlaların içindeboğulmanın adıdır...zira o damlalar cehennemi söndürecek bir iksir sayılır Rahmetin sonsuz katında..

devrin birinde yağmur dusına çıkılır/

dua edilir yalnız bir türlü Rahmet inmez/

dua edenlerin arasında aklı eksik "deli" dedikleri bir insan elinde bir kavanoz ile beklemektedir/

ve elini o kavanoza beraber gökyüüzne kaldırır /

kendince dua etmektedir/
kafa tutarcasına "bak der bak atarım yere çabuk yağdır yağmuru"
etrafındakiler kızarlar nasıl Allah ile bu hal ile konuşursun derken/

Rahmet yeryüzüne iniverir/
ve deli insanlara dönerek/
Ne sandınız ya der /
O kavanozda benim ,”ONUN” için geceler boyu akıttığım gözyaşlarım vardı/
ya birdamlası yere düşse idi/

Bitmek delinin gönlünde yere düşecek korkusu ile, kavanoza hapsettiği bir
damla yaş/Hakkın katında kulun ateşine verdği su işte/

kaç gece bittikki /kaç damlamız oldu kaç kavanozla beraber kırılıcak korkusu ile sakladığımız sahi/

Sahi bizim bitişlerimiz ,yalnızca bağrı şu dünya ile delinmiş haller ile
yüreğimize ektiğimiz tohumları sulayan gözyaşları ile mi DOLU/

deli olmak kolay görünen/bitmek bir deli kadar olunamayan/

Bitmek Nuhun gemisinin tufanda yüzdürmeyi başardığı /
bizimse ,bir mazlumun bir yetimin gözlerinden akan yaşlarında dahi yüzdürmeyi beceremedğimiz ,MERHAMET DEDİĞİMİZ o kutlu kelam..

velhasılıki bitmek için ne gemi gerek ne TUFAN
nefsin ince kaburgasına bir çelme takıp

yola düşüp hiç arkaya bakmadan


ya olmalı ya ölmeli öyle ya


/
Z-Hic