Yok var yalanı kendi içinde hayatın.



beklediğini bulacağını sandığı anda insan....
ummadığına rızaya memurdur-bilemedim...

gözlerime gelen bir perde sandım...
sözlerime vuran bir dalga sandım...
dizlerime inen bir darbe sandım...
aldandım....



anladım mı; Evet...
öğrendim mi; Evet...

Özür diledim mi kendimden; Evet...
Teşekkür ettim mi; Bir'e Tek'e Ezel ve Ebedin Sahibine; Evet...
Yeterli mi; Hayır...

O zaman Sonsuz kere teşekkür...
gerçeği bilemeyen zihnimin,
doğruyu göremeyen gözlerimin,
istediği, beklediği değil de...
O'nun takdirinde her ne geldiyse başıma...
Sonsuz kere teşekkür...
Beni bana bırakmadığı için...



Şikayetim, Senden! değil Ya Rab,
Şikayetim, Sensizliğime...
Şikayetim, keyfiliğime
Şikayetim, boş vermişliğime...
Şikayetim, halime(ahvalime)
Şikayetim, "kendimden" Sana dır...

Şikayetim:
Hak etmediğim onca nimetini vermenin,
(merhametinin) altında ezilmişliğimdir...
Vazifesini eksik yapan hizmetlinin Sultan' ına olan utancıdır...

Birincitekilsahis -31-07-2008