İşte öyle acıyor benim sol yanım.



Bir hikâyede okumuştum, sol yanım acıyor anne diyordu!,

İşte öyle acıyor benim sol yanım!
Çıkmaza girmiş bir hayat hikâyesi benimkisi, kaçtıkça içine düşen, hayalleri yıkılan bir çocuk misali,
işte öyle acıyor benim sol yanım,


anlamsız bakıyor gözlerim boşluğa, sanki birini beklermiş Gelirmi ki diye Beni Anlarmiki diye Caresizligimi bir boşlukda oldumu Görürmü Diye,
ama ne gelen var ne giden, uzattım ellerimi semaya belki bir gören olur diye, içim buruk, kalbim kırık, gözlerim yaşlı,



işte böyle acıyorr benim sol yanım, çareyi bilip ama çaresiz olmak, karanlık bir kuyunun en dibinde kalmak,
imkânsız olan Sevgiler gibi,
işte öyle acıyor benim sol yanım.


Coşkuyu yitirmiş, sevgiden yoksun kalmış, şefkate muhtaç, tek başına bir Caresiz,
işte öyle acıyor benim sol yanım.
Mutlu olurum sevenleri görünce, dalar giderim boşluğa,
hüzün çöker tüm benliğime, başım yana eğilir bakarım öylece, gözlerimden inen yaşı durduramam,
işte öyle yanıyor benim sol yanım.



Çıkmazlar da kaldım !!! ne sevgime cevap verebildim !!! ne de sevgime alabildim.


Caresız....SoL Yanım cok acıyor.. ANNEM...