Vurmayın
Durun ! Vurmayın şu garip düşmüş kalbime...Vurmayın şu çile yüklü kırılgan kalbime ? Görmüyor musunuz yetimliğimi,görmüyor musunuz kimsesizliğimi ? Görmüyor musunuz çaresizliğimi ? Durun ! Durun diyorum size ! Ne olur;yıkmayın hayallerimi,ezmeyin ümit çiçeklerimi,tutmayın bahar kokulu hefeslerimi...Durun ! Durun diyorum size ! Yeter artık ! Şu akan gözyaşlarımı görmüyor musunuz ? Şu hiç durmadan kanayan ve yıllardır kabuk bağlayamayan yaramı görmüyor musunuz ? İçim kan ağlıyor,gül kırmızısı hayallerim kanlara bulanıyor;görmüyor musunuz ? HAYIR HAYIR ! Vurmayın şu ağır imtihanın altında ezilen ve ses dahi çıkartamaz hale düşmüş kalbime,içinde taşımaya çalıştığım öteler ötesi değerlere... Vurmayın ! Çaresizlik bukağı olup boynuma asılmışken,zebunu olduğumun nefsim ezeli düşmanım şeytanla dost olup kalbime hücum çığırkanlığı yaparken nasıl olur da gözyaşlarımı görmemezlikten gelirsiniz ? Nasıl olur da yardıma muhtaç hallere düşüşüme kör olabilirsiniz ? Durun ! Vurmayın diyorum size;vurmayın !.... Vurmayın ! ...