Ah hayat..



Gölgesi büyüyor ölümün
İçimde simsiyah bir uçurum


Ah hayat
Ne verdin ne aldın...
Buz tutmuş yüreğimden..
Bir damla nehir..bir damla mavi aldın...

Ah hayat
Ölümün bile sıcak bana
Ne kadar yaşadıysam
O kadar azaldım....

Ah hayat
Gözlerimden kan damlar oldu
Seyrediyorum yok oluşumu
Hiçbir yerden gelip, hiçbir yere gidişimi

Ah hayat
Sıcağında kaybettim çocuk gülüşlerimi
Baharı unuttu gözlerim
Fırtınalarda yüreğim..

Ah hayat
İnsanı en çok kendisi anlarmış
Kendimi anladığımda hep bir hüzün oldun
Nehir olup akmak istesem de acı oldun avuçlarıma damlayan

Ah hayat
Yolum seninle kesişmiyor artık
Ölümün soğukluğunda yaşıyorum seni
Geriye yalnızlığım...ben... ve hüznüm kaldı...

(..alıntı...)