DokunsaLar ağlayacağım !




iyi’ demek adettendir ya !
‘iyiyim’ dedim
Değilim


Anlatılması zor bir duygu içimde ki
Her harf
Her kelime
Ve her cümle, olduğundan ya çok basit ya da daha karmaşık bir hale getiriyor dilime getiremediklerimi


Birgün konuşmayı unutmak, sadece susmak istiyorum
Birgün susmayı unutmak, olur olmaz konuşmak istiyorum
‘Kime, neye konuşursan konuş’ diyorum
Yeter ki susma!


Hiçbir söz yetmiyor, beni 'bana' anlatmama
Dinleyemiyorum kendimi, acımadan içim


Dokunsalar ağlayacağım bir ömür boyu
Ve değseler hüznüme, döküleceğim parça parça


Bir anlık değil, boğulduğum bilinmezlik
Acısı çıkıyor sustuklarımın
Oysa ben iyiyim görünürde !


Anlamını içime çeke çeke mutluluğa erişemiyorum
Ya hep ben fazla geldim ya da hep bir şeyler eksik kaldı
şimdi iyi olan ne varsa, üzerine çizgi çekemediğim kırgınlıklar sarıyor dört yanını


Ve ben,
iyi olmanın eşiğinde, korkulara kapılıyorum anlamadığım bir biçimde
Sebebim yok
Belki de çok


Biliyorum;
Ben bile kendimi anlayamıyorken anlaşılmayı beklemek, hayalden de öte


Ben kendimi,
Görmüyorum
Duymuyorum
Ve bilmiyorum


Dokunsalar ağlayacağım bir ömür boyu
Ve değseler hüznüme, döküleceğim parça parça