Peygamber Efendimiz insanların en cömerdiydi. Özellikle Ramadân ayında cömertliği daha da artardı. En güzel ahlaklı, en hoş kokulu, en cesuru, en âlimi ve Allâh’tan en çok korkanı idi.
Peygamber Efendimiz (ona salât ve selâm olsun) şahsî meselelerden dolayı sinirlenmez, ancak Allâh’ın haram kıldıklarına düşüp haddi aşanlara kızar, sinirlenirdi.
Peygamber Efendimiz sallallâhu aleyhi vesellem insanların en mütevâzısıydı. Ailesinin ihtiyaçlarını karşılar, güçsüzlere kol kanat gerer, onları korur ve gözetirdi. İnsanların en sabırlısı ve hayâlısıydı.
Peygamber Efendimiz sallallâhu aleyhi vesellem hediyeyi alır, ancak sadakayı kabul etmezdi. Hastaları ziyâret eder; insanlara iyi davranmayı emredip, onları affedici ve güzel ahlâklı olmaya teşvik ederdi. Ayrıca Peygamber Efendimiz sallallâhu aleyhi vesellem kaba davranışlı, münâsebetsiz değildi. O, kötülüğe karşı kötülükle karşılık vermez, bilakis onu affederdi.
Peygamber Efendimiz sallallâhu aleyhi vesellem yemek ve elbise seçmez; bulduğunu yer ve giyerdi. Açlıktan karnına taş bağlardı.