Pastahane açmaya ilk karar verdiğimde dizaynı konusunda kocaman soru işaretleri oluştu kafamda. İki katlı bir yet kiralayacaktım bu tamam. Alt kat imalatane üst katta satış için ayrılacaktı ve bahçesinde insanların rahatlıkla pasta & limonata yiyebileceği masalar ve köşeler oluşturulacaktı. Pastahanemin özenli bir yer olmasını istiyordum. Çünkü insanlar mekanlara giderken ilk olarak dışarıdan görünüşü ile gider. Güzel ve samimi bir ortam yaratmak istiyordum. Duvarları beyaza boyattım, baklavaların konulacağı baklavalı duvar kapma kağıtları, pastalar için pastalı duvar kaplama kağıtları kullandım. Yan yana ikisi çok hoş oluyordu ve beyaz duvarda gerçekten çekici görünüyordu. Bebek şekerleri bir tarafta desenli tepsiler içinde duracaktı. Masalarda mavi olacaktı. Bir tanede pamuk şeker yapan arabalardan alıp dükkan girişine koydum. Çocukları çekersek ailelerini haydi haydi çekerdik. pamuk şeker
için ağladığım zamanlar geldi aklıma. Çocukluk işte ama pamuk şekeriyle anılarım canlanmıştı galiba. Çocukken pamuk şekerini yedikten hemen sonra koşarak aynanın karşısına geçer, dilime bakardım. Pespembe olmuş dilim çok hoşuma giderdi. Çocukken demek ki küçük şeylerde bizi mutlu edebiliyorlardı. pamuk şeker isterim diye hep ortalığı ayağa kaldırdığımda annemin sinirli halini hiç unutmuyorum. Çocuğa şeker istedi diye kızılır mı? Annem işte... Okul dönüşü annemden gizli bir pamuk şeker almıştım. Yolda yersem dilimden belli edeceğimi biliyordum. O yüzden saklamaya karar verdim. Tek saklayabileceğim yer sırt çantamdı. Pamuk şekeri çantama koyup eve geldim. Odamda pamuk şekerimi çıkarmak için çantamı açtığımda gördüğüm manzara korkuçtu. Pamuk şekerin poşeti patlamış, tüm defter kitaplarım pamuk şekerine bulanmıştı. Annem çığlıkları durumun vahametini anlatmaya yetti ve arttı bile. Okula yeni başladığım sırada annemle bir komşumuzu ziyarete gittik doğum yaptığı için. Yaz günüydü, masanın üzerine bir şekerliğe çocuk şekerlerinden koymuşlar. Bende üçer beşer ceplerime doldurdum. Annemin görmesini istemiyordum çünkü çok kızıyordu. Oradan çıktıktan sonra oynamaya daldım. Eve geldiğimde çocuk şekerleri sıcaktan erimiş ve ceplerime yapışmışlardı. Bu olaydan sonra annem tam bir ay bana şeker ve çikolata almadı. Çocukken ne kadar çok şekerle ilgili anım vardı. Ve hepsi şu pamuk şekeri arabasını görünce canlanmıştı.