Hz.Ömer anlatıyor:

Bir gün Hz.Peygamber Efendimizle beraber oturuyorduk.Bir ara:

-Söyleyin bana iman edenler arasında en üstün imana sahip olanlar kimlerdir?diye sordu.

Ashab:

-Ya Rasulullah!Meleklerdirdediler.

Hz.Peygamber:

-Evet melekler
öyledir ve bu zaten onların haklarıdır.Allah onları böylesi bir
mertebeye cıkarmısken bu payenin onlara verilmesini ne
engelleyebilir?Ama ben melekleri sormuyorum.

Ashab:

-Ey Allah'ın Rasulu!Öyleyse en üstün iman sahibi kimseler Allah'ın peygamberleridir.

Efendimiz:

-Onlar da öyledir
ve bu haklarıdır.Allah onlara böyle bir rütbe vermişken bu imtiyazın
kendilerine verilmesini ne engelleyebilir?Ama ben Allah'ın
peygamberlerini sormuyorum.

Ashab:

-O halde ey Allah'ın Rasulu!Onlar peygamberlerin yanında savasıp sehid düsenlerdir.

Hz.Peygamber:

-Evetsehidler de öyledir ve bu onların haklarıdır.Zira Allah kendilerine şehadet bahşetmistir.Ama ben başkalarını soruyorum.

Ashab:

-Öyleyse kim bunlar ey Allah'ın Rasulu??

Bunun üzerine Peygamberimiz şöyle buyurur:

-Onlar öyle kimselerdir kibenden
sonra gelecekler.Beni görmedikleri halde bana iman edecekler ve beni
dogrulayacaklar.Kuran'ı okuyacak ve onunla amel edecekler.İşte iman
edenler arasında en üstün iman sahibi olanlar onlardır.

Ne mutlu beni gördükleri halde bana iman edenlere!

Ne mutlu beni görmedikleri halde bana iman edenlere!

Ne kadar cok isterdim beni görmedikleri halde bana iman eden kardeşlerimi görebilmeyi...