Ağlama Karanfil


Beni de ağlatma, sil gözyaşlarını.
Yeşerecek sevdan kutlu tohumlarla
Körpe dudaklarda


Aldırma söylenen o sözlere
Sen dağıt etrafa mis kokunu
Umudu, sevgiyi, özlemlerini
Ve hasretleri




Ah benim örselenmiş incinmiş karanfilim
Bir sessiz çığlık gibi
kırmızı masum narin
Bu ürkek bu al duruş
Söyle neden bu vazgeçiş
Ne oldu ümitlerine
Bu ne keder bu ne iç çekiş




Sen ki özgürlük kadar güzelsin
Sevgi kadar özgür
O güzel başını uzat göklere
Güneşlere gül



Kırılma küsme sen yine bir şiir yaz
Çok değil inan az kaldı az
Bu kadar erken susma biraz bekle
Ağlama ne olur gül biraz.