ne sen babilde doğdun
ne ben ninovayı gördüm
başın ağrıdığında naziler parisi yaktı sanki
ve kılcal damarlarıma iskenderin atı nalını geçirdi kızdığımda
felluce, ebu gureyb, google, twetter
hepsi bir kelimeydi can yakmayan
oysa ömrü yakmak bir deyimken dilinde
dili kesilmiş ulaklar biliyorlardı mansuru parça parça eden bıçakları
duvarınızda bulunsun, hz muhammedin kılıcı, diye satılırken bir demir parçası
bana nikotin, sana afyon, ötekine yalan satan bir dünyada
evine bomba düşen insandan çok
eline mikrofonu alanlar daha dertli çııktı
musa da çalıştı piramitlerde
hiç sesi çıktı mı on kere mucize gösteren gözleriyle
adem!
tamam tamam, ademkızı demezsem küsen bir alınganlıkta dünya
kadınları kokunla çıldırtabilir
erkeklerin performansını yükseltebilirsin
ama sen babilden sürüldüğünde İbrahim
metaforlarınla miracı yatağına indirip bir rüya zannede dur
babilin en günahkar fahişesi bile cennetin kapısına varacak kadar acı çekti
ve sen babili
ben ninovayı görmedim
antideprasanlardan medet umarken.

Zeki Bulduk