Bediüzzaman Hazretleri anlatiyor ;

" Bir zamanlar Eskisehir hapishanesinin penceresinde oturmustum.

Karsidaki lisenin genc kizlari, okulun avlusunda gülerek raks ediyorlardi.

Onlari, o yabanci cennetlerinde cehennem hurileri hükmünde gördüm.

Birden elli sene sonraki halleri bana göründü.

Yani gecmisi gösteren sinemalar gibi, manevi ve hayali bir sinemada onlarin gelecekteki hayallerini seyrettim.

Onlarin sevincleri eleme, gülmeleri aglamaya dönmüstü.

O gülen altmis kizdan ellisi toprak olmus, kabirde azap cekiyordu.

On taneside yetmis yasina gelmis, cirkinlesmisti.

Fakat, en yakinlari dahil herkez hayatlarini sefil bir sekilde yasamis olduklari icin onlara adeta tiksinerek, nefretle bakiyorlardi.

Belki de onlarda kendi hallerini görüyolardi. Ben onlara agladim "
Kim bilir, nice insana elli, atmis sene sonraki hali gosterilse, yarinki haline oturup simdiden aglayacak, belkide bir gecede ihtiyarlayip sakaklari agaracaktir. Akibeti unutmak, basa gelecekten kurtulmaya yetmiyor. Bu günden iyi hazirlanilmali...

IHTIYARLIK GELMEDEN GENCLIGIN KIYMETINI BIL