aynalara bakarken yüzü gülmeli insanın...aradığı,istediği,beklediği,özlem ve ihtiyaç duyduğu her şeyin kendinde olduğunu artık anlamalı...
yaşamda sevgiyle sarıldığımız ve nefretle ittiğimiz herşey bizi ve ihtiyaçlarımızı temsil eder...
herkesin sevgiye ihtiyacı olduğunu söylediği dünyamızda ilk önce sevgi itiliyorsa,kendimize sormamız gereken çok şey var demektir....
göreceli ve bazı durumlarda karmaşalar yaratan sevginin,anlaşılmaz noktalarının anlaşılması umuduyla yaşanan içe dönüş, aynalarda kendini gösterdiğinde gözler ya kaçırır kendini kendinden,yada yola devam cesareti verir....
ne olursa olsun gözlerimize bakma cesaretimizi yitirmeyelim...
bu cesareti her yitirişimizde ya da ertelediğimizde ,kendimizle aramızdaki kapatmaya çalıştığımız o mesafe katlanarak artıyor...
cesareti olan şimdi denesin...
belkide kendinle yüzleşmenin kaçınılmaz olduğu o gün,bugündür.....

"hayatı kolaylaştırmak ne testtir nede görev....mükemmelliyet yoktur ve sizde bir gecede başarmak zorunda değilsiniz...yapabildiğiniz yerden başlayın...mecbur olduğunuz yerden başlayın...ama ne olursa olsun başlayın...."