OLUMSUZLAR

Bir homurtu geliyor,yerin dibinden.
Hakareti bırakmayan asla dilinden.
Vazgeçemez taptığı şeytan dininden.
Ağzından salyalar aktıkça akar.

Hakareti zikir etmiş diline.
Kini örtü etmiş,kara kalbine.
Kur'anı uzatsan,almaz eline.
Ağzından küfürler çıktıkça çıkar.

Gözleriyle bakar,görmez gerçeği.
Asla doğru tartmaz,onun ölçeği.
Hayatta bilemez o hiç sevmeyi.
Sevgiye nefretle baktıkça bakar.

Geçmişine dönüpte bakamaz bunlar.
Ancak hakaretten,kem sözden anlar.
Üstlerine her gün nefret alanlar.
Ağzından kötü söz,kustukça kusar.

Allah diyenleri,düşman bilirler.
Dine küfredeni,pek çok severler.
Kur'anı hadis-i asla görmezler.
Bunlar doğruluktan,kaçtıkça kaçar.

Gözlerinde at gözlüğü takılı.
Kalplerinde kinden direk çakılı.
Sanırlar kendini bir tek akıllı.
Benlik duygusuna taptıkça tapar.

Onlar ne severler,nede sevilir.
Ne de onlara tek kıymet verilir.
Başkasına bakaaaar bakar yerinir.
Kendi ateşini yaktıkça yakar.

Allah C.C.diyenlere olurlar düşman.
Bilmezler olacak ne büyük pişman.
Bu Dünya Mü-mine olur da zindan.
Kafire Cennet'ya daldıkça dalar.

Mevla bu gafletten korusun amin.
Şeytanın şerrinden eylesin emin.
Gittiğimiz yollar,Cennet'e zemin.
Olsun cümlemize,aminki amin.

SEDAT YILDIRIM