Oku ıkra

بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ

"Yaratan Rabbinin adıyla (ve Rabbin adına) OKU!"
{ Alak / 1 }"

“Bütün kitaplar tek bir Kitap’ı daha iyi anlamak için okunur.”


“Ikra’ Bismi Rabbikellezî halak…
Halekal insâne min alak…
Ikra’ ve Rabbukel Ekrem…
Ellezî alleme Bil kalem…
Allemel insâne ma lem ya’lem…”

Sözleri “âyet” kalıplarına dökülerek Hak’ın zâtından insanın gönlüne “inzâl” oldu.

Yeryüzünde hangi insan şu yukarıdaki âyetleri ve diğerlerini okursa…
Anlaya anlaya ya da anlamaya anlamaya okursa…
Sadece ağzının içindeki dille ve ya gözüyle sesleri tekrar ediyor olsa bile…
Gökte kanat çırpan melekleri yeryüzüne kandiller gibi sarkıtan
Çakıl taşlarını canlandıran
Akan suları durduran
Ömer bin Hattab’ın taş kalbini balmumuna döndüren
Ebû Cehil’i ve Ebû Leheb’i kulak hırsızlığına kışkırtan
Kur’an’da şifrelenmiş “Muhammedî düşünce frekansları” o insanın tüm zerrelerini “sonsuzluk moduna” yükseltecektir.
Bir de mânâlarını idrâk ederek okumak…
Ve O’nda kendini bulmak.
İşte gerçek şifâ…