Zalimin Sonu
Bir gün Yezdücird'in krallığı döneminde heybet ve ihtişamıyla, o güne kadar kimsenin görmediği ve nereden de geldiği bilinmeyen bir at çıkageldi. Bu at, sarayın ka-
194
YÖNETİCİLERE ALTIN ÖĞÜTLER
pısından içeri girince bütün askerler onu yakalamak için uğraştılar ama başarılı olamadılar. Askerlerden kurtulan at, Yezdücird'in yakınına yaklaştı, sarayın bir köşesinde sakince beklemeye başldı. Yezdücird, atın etrafındakilere:
"Hemen o attan uzaklasın! Kimse yanına yaklaşmasın! Çünkü bu at, Allah'tan bana gelen özel bir hediyedir" dedi ve makamından indi. Atın yanına gelerek, eliyle onun yüzünü ve vücudunu okşamaya başladı. At hareket etmeden sakince beklemekteydi. Daha sonra Yezdücird, bir eyer istedi ve getirilen eyeri kendi elleriyle ona bağladı, kuşağını gerdirdi, iyice sıktı; tam kuyruğunun altından eyer ipini geçirmek için atın arkasına dolanmıştı ki at, Yezdücird'in ağzına öyle kuvvetli bir tekme vurdu ki, Yezdücird o anda yüz üstü düşüp öldü.
Sonra at çıkıp gitti. Hiç kimse o atın nereden geldiğini ve nereye gittiğini bilemedi. Şahit oldukları bu şaşırtıcı hadiseden sonra insanlar:
"Bu at, Yüce Allah'ın bize, bu zalim hükümdarın zulmünden kurtulmamız için gönderdiği bir melekti" dediler.