Soru: Camide namaz kıldım, çıkarken bir amca beni bir köşeye çekerek heyecanlı şekilde ikazlarda bulunarak dedi ki:
- "Evladım, genç yaşta namaz kılmana çok sevindim, seni tebrik ederim. Ancak ben namazda tam arkanda idim. Ayaklarının durumu gözlerimin önündeydi. Başın secdede iken ayak parmaklarını bazen yukarı kaldırıyorsun, sonra da zemine dikili halde tutmayıp yere yatık halde tutuyorsun. Halbuki alın secdede iken ayak parmaklarının ucu yere dikili halde duracak ki, yaptığın secde sahih olsun. Bunu unutma, ayaklarının sırtını yere yatırmış halde secde edersen secden boşa gitmiş olur, namazının iadesi gerekir..." Bu amcanın ikazı doğru mu? Alın secdede iken ayak parmak uçlarının da, özellikle sağ ayağın başparmağının zemine dikili durması şart mıdır? Parmak ucu zemine dikili olmadan yapılan secde geçerli olmaz mı?

Cevap: Evet.. Bilen birinin sizi uyardığı anlaşılmaktadır. Gerçekten de secde anında yedi organ zeminde secdede olacak, özellikle ayakların başparmaklarının ucu, zemine çivi gibi çakılı, yani dikili halde duracak, ayağın sırtı yere gelmeyecektir. En azından, alın secdede iken, sağ ayağın başparmağı (sübhanellah) diyecek kadar olsun zemine dikili halde bulunmalı ki, yapılan secde bir anda gerçekleşmiş bulunsun. Nimetül'İslam'da bu mühim noktada ikazda bulunularak deniyor ki: "-Secdede ayak parmaklarının uçlarının, özellikle sağ ayağın baş parmağının yere dikili durması, secdenin sahih olma şartıdır. Ne var ki insanlar bu önemli şarttan gafildirler!." Bu soru vesilesiyle ben de durumu arz etmiş oluyorum.

Ahmed Şahin